Training for ALC-12 / Trejnado por ALC-12

In preparation for ALC-12

English

I have discovered that there is quite a sizable culture that has built up around the AIDS/LifeCycle ride.  Or ALC as the aficionados appear to prefer.

An invitation to participate in a training ride was posted to the Different Spokes – San Francisco message board by Terri Meier.  A 26-mile course of gentle terrain on a warm fall day on the San Francisco peninsula with a total climb of about 820 feet. I thought this would be a great way to meet some people. And I did get some training in how to ride with a group of ALC riders.

You can go to this page and see that there are training rides scheduled frequently, sorted by either the San Francisco area or the Los Angeles area. There are also training workshops. It’s obvious that the huge amount of planning which goes into this ride extends throughout the year, and is not simply concentrated in May and June.  The organization wants to make sure that not only do I get to L.A., but that I get there healthy and happy.

Upon arriving at the start of the October 28th training ride, introductions were made. Here I was introduced not only to the ride leaders, but also the veterans of the ALC who have made several trips.  Apparently, this event is addicting.

Nor was this a group of twenty-something, lean, overly adrenalinized athletic types.  Well, a few were.  Aside from all the Lycra, it looked like a group of people one might encounter on a random BART train.  All were friendly and welcoming to the noobs.

It needs to be mentioned that not a one of them pointed at my ‘bent and said, “Hey! It’s a lawn chair with wheels!”

Preparante por ALC-12

Esperanto

Eltrovis mi ke estas iome granda kulturo kiu kreskiĝis ĉirkaŭ la AIDS/Lifecycle rajdado. Aŭ ALC, kiel la amantaro ŝajne preferas.

Invito partopreni trejn-rajdadon, skribita de de Terri Meier, aperis ĉe  al Different Spokes – San Francisco afiŝejo. Ĝi estis 26 mejla vojo laŭ milda tereno dum varmeta aŭtuna tago ĉe la San Francisco duoninsulo kun totala grimpado de proksimume 250 metrojn. Kredis mi ke ĉi tio estus bonega metodo por renkonti aliajn rajdantojn.  Kaj mi akiris iom da trejnado en la maniero por rajdi kun grupo de ALC rajdantoj.

Vi povas iri al ĉi tiu paĝo kaj vidi ke estas trejn-rajdadoj ofte enhorarigitaj, ordigite laŭ la San Franciska aŭ la LosAnĝelesa lokoj. Ankaŭ estas trejnadaj studgrupoj. Estas evidenta ke la granda kvanto da planado por ĉi tiu rajdadp etendas tutjare, kaj ne simple estas koncentrita maje kaj junie. La organizaĵo volas certigi ke mi ne nur atingos la urbon L.A., sed ke mi alvenos sane kaj feliĉe.

Alveninte la komencon de la Oktobro 28a trejn-rajdado, enkondukoj estis farita. Tie ĉi mi estis enkondukita ne nur al la rajdgvidantoj, sed ankaŭ al la veteranoj de la ALC kiuj jam faris kelkajn vojojn. Ŝajne, ĉi tiu evento estas dependiga.

Ankaŭ ĉi tio ne estis grupo de dudekulaj, maldikaj, troadrenalinigitaj atletaj specoj.  Nu, kelkaj estis.  Krom la abondo da lycra, ĝi similis grupon ke oni povus renkonti sur hazarda BART-trajno. Ĉiuj estis amikemaj kaj bonvenigantaj al la novuloj.

Ĝi devas esti mencii ke ne unu el ili indikis mian kuŝbiciklon kaj diris, “Hej! Rigardu la gazonoseĝon kun radoj!”

One Response

  1. I love my “lawnchair with wheels”.

    I think bicycling charity rides are popular because as cyclists, we’re already different. To stand together for a cause gives us a sense of belonging.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 217 other followers

%d bloggers like this: