Training for ALC-12 / Trejnado por ALC-12

In preparation for ALC-12

English

I have discovered that there is quite a sizable culture that has built up around the AIDS/LifeCycle ride.  Or ALC as the aficionados appear to prefer.

An invitation to participate in a training ride was posted to the Different Spokes – San Francisco message board by Terri Meier.  A 26-mile course of gentle terrain on a warm fall day on the San Francisco peninsula with a total climb of about 820 feet. I thought this would be a great way to meet some people. And I did get some training in how to ride with a group of ALC riders.

You can go to this page and see that there are training rides scheduled frequently, sorted by either the San Francisco area or the Los Angeles area. There are also training workshops. It’s obvious that the huge amount of planning which goes into this ride extends throughout the year, and is not simply concentrated in May and June.  The organization wants to make sure that not only do I get to L.A., but that I get there healthy and happy.

Upon arriving at the start of the October 28th training ride, introductions were made. Here I was introduced not only to the ride leaders, but also the veterans of the ALC who have made several trips.  Apparently, this event is addicting.

Nor was this a group of twenty-something, lean, overly adrenalinized athletic types.  Well, a few were.  Aside from all the Lycra, it looked like a group of people one might encounter on a random BART train.  All were friendly and welcoming to the noobs.

It needs to be mentioned that not a one of them pointed at my ‘bent and said, “Hey! It’s a lawn chair with wheels!”

Preparante por ALC-12

Esperanto

Eltrovis mi ke estas iome granda kulturo kiu kreskiĝis ĉirkaŭ la AIDS/Lifecycle rajdado. Aŭ ALC, kiel la amantaro ŝajne preferas.

Invito partopreni trejn-rajdadon, skribita de de Terri Meier, aperis ĉe  al Different Spokes – San Francisco afiŝejo. Ĝi estis 26 mejla vojo laŭ milda tereno dum varmeta aŭtuna tago ĉe la San Francisco duoninsulo kun totala grimpado de proksimume 250 metrojn. Kredis mi ke ĉi tio estus bonega metodo por renkonti aliajn rajdantojn.  Kaj mi akiris iom da trejnado en la maniero por rajdi kun grupo de ALC rajdantoj.

Vi povas iri al ĉi tiu paĝo kaj vidi ke estas trejn-rajdadoj ofte enhorarigitaj, ordigite laŭ la San Franciska aŭ la LosAnĝelesa lokoj. Ankaŭ estas trejnadaj studgrupoj. Estas evidenta ke la granda kvanto da planado por ĉi tiu rajdadp etendas tutjare, kaj ne simple estas koncentrita maje kaj junie. La organizaĵo volas certigi ke mi ne nur atingos la urbon L.A., sed ke mi alvenos sane kaj feliĉe.

Alveninte la komencon de la Oktobro 28a trejn-rajdado, enkondukoj estis farita. Tie ĉi mi estis enkondukita ne nur al la rajdgvidantoj, sed ankaŭ al la veteranoj de la ALC kiuj jam faris kelkajn vojojn. Ŝajne, ĉi tiu evento estas dependiga.

Ankaŭ ĉi tio ne estis grupo de dudekulaj, maldikaj, troadrenalinigitaj atletaj specoj.  Nu, kelkaj estis.  Krom la abondo da lycra, ĝi similis grupon ke oni povus renkonti sur hazarda BART-trajno. Ĉiuj estis amikemaj kaj bonvenigantaj al la novuloj.

Ĝi devas esti mencii ke ne unu el ili indikis mian kuŝbiciklon kaj diris, “Hej! Rigardu la gazonoseĝon kun radoj!”

Advertisements

Ride to End AIDS / Rajdado por Finigi Aidoson

Esperanto sekvas.

English

Yesterday, October 26th, 2012.  I signed up at AIDS/Lifecycle to participate in the 2013 ride.

This is a seven day, 545 mile (883 km) bicycle trip from San Francisco to Los Angeles.  Additionally, it’s a fundraiser in the fight against HIV/AIDS.

The information page will tell you that the trip “averages about 80 miles per day.”  Of course, what that doesn’t tell you is that the longest day is 109 miles, and the 40 mile day is full of hills with romantic names like “Evil Twin 1” and “Evil Twin 2.”  There are notations in the route sheet with ominous words like “Quadbuster!”

What amazes me is that I registered seven months before the event is scheduled to start, and I’m participant number 3361.

So on June 2, 2013, there will be a minimum of three thousand people gathered at the Cow Palace in San Francisco.  Not all of them will be cyclists.  But still.  How many more people will register between now and then?

The hard part is that I need to raise a minimum of US$3000 in pledges in order to participate.  That’s $420 a month between now and June.  Guess I’d better start saving my spare change.

I’ll be using the Haluzak recumbent, of course.  At least when I get to Los Angeles, I won’t have a sore butt.

Am I ready to do this ride?  Probably not.  But I will be in June!

Stay tuned for further details and stories of my preparation and a week on California highways.

Esperanto

Hieraŭ, je la 26a de Oktobro, 2012, mi registriĝis ĉe Aidoso/Vivciklo por partopreni la rajdadon de 2013.

Tio estas septaga, 545 mejlo (883 km) biciklado de San Francisko ĝis Los Anĝeleso.  Cetere, ĝi estas kvestilo por la batalo kontraŭ HIV/Aidoso.

La informpaĝo sciigas ke la vojaĝo “meznombre atingas ĉiutage 80 mejlojn.” Kompreneble, ĝi ne sciigas vin ke ke la plej longa tago havas 109 mejlojn (176 km), kaj la 40 mejla tago estas plena de montetoj kun romantikaj nomoj kiel “Diabla Ĝemelo 1” kaj “Diabla Ĝemelo 2.” Estas signaroj en la vojo-folio kun minacaj vortoj kiel “Quadbuster!”

Tio kio mirigas min estas ke mi registris sep monatojn antaŭ la evento okazos, kaj mi estas partoprenanto nombro 3361.

Nu, je la 2a de junio, 2013,  estos minimume tri mil homoj amasitaj ĉe la Cow Palace (Bovino Palaco) en San Francisko.  Ne ĉiuj estos biciklantoj.  Sed ankoraŭ. Kiom da pli homoj registros antaŭ tiam?

La malfacilaĵo estas tio, ke mi devas kvesti minimume US$3000 en promesoj por partopreni. Tio estas $420 monate inter nun kaj junio.  Konjektas mi, ke mi devas komenci savi la ŝparajn monerojn.

Kompreneble, mi uzos la kuŝbiciklon de Haluzak. Almenaŭ, kiam mi atingas LosAnĝeleson, mi ne havos doloran postaĵon.

Ĉu mi estas preta por ĉi tiu rajdo?  Verŝajne ne.  Tamen, ja en junio!

Pli da sciigoj sekvos.  Revenu por legi la historion pri mia preparado kaj la semajno sur la ŝoseoj de Kalifornio.

House of Ghosts

ImageChristopher R. Mihm’s new retro-horror movie, House of Ghosts, is now available.  It’s a flashback to the horror movies of old, written, directed and filmed in the same manner, as the B science fiction/horror movies we saw at the drive-in cinemas.

Due to the magic of modern technology, though, you can watch the movie voiced in Esperanto.  And if you do, please look for my name in the credits as one of the translators.

I also helped translate Mihm’s earlier work, Attack of the Moon Zombies, but this one was more difficult as we were asked to give translations that had the same number of syllables as the original English so that the English speaking actors didn’t look like they had some pre-existing brain trauma.  A major difference between the two languages is that English is awash with single syllable words, and Esperanto has very few.  We did a lot of verbal abbreviations.  It was a challenging task, but I think we came through!

I’m not going to give you a synopsis or review. I’m sure you’ll be able to easily predict most of the story line.  The value of the movie is in the presentation.

“Aŭ kresku aŭ mortu” – malfeliĉa ekonomia modelo.

La nuna tutmonda ekonomio estas, efektive, ponzikomploto.   La nunaj investantoj pagas ilin mem el la mono de investontoj.   Ni subtenas niajn vivnormon per la mono kaj rimedoj de la estontuloj.

Ĉiuj ponzikomplotoj devas disfali, ĉar la gajnado superas pagadojn.  Kio okazos tiam?

Ĉu eblas, ke la disfalo jam okazas?  Eblas, ke la Granda Recesio de 2008 estas averto ke ni jam superis la atenditajn gajnojn.  Eblas, ke la aktuala teorio de ekonomio “Aŭ kresku aŭ mortu,” kiun preskaŭ ĉiu ĉiplanedano uzas, jam finfine superis la kapablon por kreski.

Esperanto – the basic and the abstract

There are two beginning students, komencantoj, at the Stanford class on conversational Esperanto.  Since they are already polyglots, they are picking the language up quickly.  However, they still have a difficult time following advanced conversation.

Why is this? you might ask. Isn’t Esperanto supposed to be the easiest language in the world to learn?

Yes, and basic Esperanto is a breeze.  “La ĉielo estas blua.” “Mi malsatas. Ni manĝu.” “Kie estas la necesejo?”  “La plumo de mia onklino estas sur la tablo.”  “Mi donis libon al Karlo.”

Very basic.  Very concrete.  And if we were, say, a race of hounds who live only in the moment and only think about things they can see, taste and smell, that would be all that would be required of any language.  But human thought involves so much more than the current moment, concrete nouns and simple verbs.  We think abstractly, hypothetically and subjunctively.  We talk about things we can only infer without actually witnessing.  I have heard it said that without the subjunctive, one can only speak Italian with a limp.  I would say the same about any language.

Once ideas become more complex, the language must accommodate or it’s useless to humans.  With humans, conversations turn abstract with very little prompting, and the komencantoj quickly become lost.  Fortunately, the problem is solved with practice and familiarity.

An example of this is illustrated by the translation of the phrase, describing the Society for Creative Anachronism, “The Middle Ages as they should have been.”

The best I could do was, “La Mezepoko kiel ĝi devintus.”  (There is nothing illegal about the use of the word devintus though many experienced esperantists have warned me about it.  The preferred usage evidently is ” … kiel ĝi estus devinta.” though that sounds awkward to me.  And if you google the word devintus you’ll find it used other places by quite fluent esperantists.  “It’s not common usage,” some will complain.  But “… should have been” also is not a common phrase.)  We are talking about the conditional past.  How more abstract can you get?  It’s easy to talk about the conditional future, even the conditional present.  But the conditional past? As if the past were a malleable thing? Generally a topic for geeks, eh?  Only a first class language could tackle that.  Is Esperanto, by this definition, a first class language?  You tell me.  For my money, the nunaj komencantoj will be slinging the subjunctive lingo inside six months.  A year tops.

 

Homeco. Ĉu estas aplikaĵo por tio? (Humanity. Is there an app for that?)

The following article is in Esperanto.  If you don’t know Esperanto, but would like to know what the article says, you can copy and past it at http://traduku.net/ .  Then click the EO ➔ EN button.  It isn’t a perfect translation, but it will let you sus out the meaning. There are three EO ➔ EN buttons, each using a different engine.  Try all three.

Vivas ni dum interesaj tempoj, en la ĉina senco.  Ĉiutage legas mi, ke la tutmonda ekonomio aĉas.   Kial?  Oni povas kulpigi aŭ liberalismon aŭ konservatismon aŭ tutmondan varmigon aŭ la benzinomilitojn ktp.  Tamen, estas memklare ke ni usonanoj daŭras sendi la monon al Ĉinio, tiam prunteprenas ree ĝin por fari militon kontraŭ homoj, kiuj uzas religion (la politigado de fido) por batali nin.

Kial ni sendas la monon al Ĉinio?  Ĉar ni haltis esti nacio de senripozaj produktantoj kaj iĝis nacion de sobraj konsumantoj. Ni obsedas pri la aĉeto de plastaĵaĉoj ĉe Wal-Mark kaj Target kaj Costco.  La nuntempa esenco de ĉi tiu estas spegulita en la debato temante “aŭ iPhone aŭ Droid?”

Ĉu vi kredas vere, ke tiuj uzaĵoj kaŭzus, ke vi estu pliproduktema?   Kial?  Ĉu vi ne nun estas produktema?  Ĉu via nuntempa poŝtelefono ne bone funkcias?  Kial vi postulas novan?  Eble vi kredas, ke por plibonigi la ekonomion, vi devas havi plian ŝuldon.

Ĉu la iPhone kaǔzus, ke vi estu plibona homo?  Ĉu estas aplikaĵo por tio?

Aliflanke, mi aŭdas per la radio reklamojn por pezperdadaj mirakloj, sekretoj por gajni junecon kaj belecon, planoj por rapide gajni riĉecon, metodoj por facile lerni lingvojn, kaj aliaj neeblaĵoj.  Ili vendas nur promesojn, kiuj forvaporiĝos kiel la rideto de politikisto.  Versajnas, ke homoj intencas preni nian monon kaj doni preskaŭ nenion.

Jes, miopinie, la Droid kaj iPhone tre mojosas. Tamen, faru liston.  Dek Metodoj por iĝi Plibonan Homon.  Vetos mi, ke tiu listo ne enhavos la erojn, “Aĉetu ilon Droid” aŭ “plijuniĝu” aŭ “vendu nenion por gajni multe da mono.”  Eble vi skribos, “Plie kultu kruelan, venĝeman, bagatelan kaj  ĵaluzan dion, kaj frakasu la senkredulojn!”  Tamen, tio estas temo por alia artikolo.

La nuntempa tutmonda ekonomio funkcias per fumo kaj speguloj, kaj tio helpas nur malmutle da homoj.  Kio okazos kiam la fumo iras for?

La Tria Paŝo

La Tria Paŝo 

… estas la rakonto de Stella Santos, arkpafisto kaj novula ĉasisto, kiu tre perdiĝas dum sia unua ĉaso.  Ŝi renkontas strangajn homojn, kaj eĉ plistrangajn bestojn, kaj devas vojaĝi trans la vizaĝo de planedo por trovi sian lokon en la kosmo.

Klaku ĉi tie por komenci legi la rakonton